يک شعر

این شعر برای مردی ست  که شاید جهان برایش پناه گاهی ندارد.

 

دروغ بزرگی ست

اگر شنیدی

رد پاهایت را گم کرده ام

 

من اولین باری ست که به دنیا آمده ام

قول می دهم

آخرین بار هم  باشد

که می روم روی برف های پا ی این   درخت ها

 

 

دروغ بزرگی ست

اگر شنیدی

پاهایم

رد پاهایت را پر کرده است

/ 6 نظر / 13 بازدید
ملکه سبا

دروغ ها که بزرگ اند و بزرگ می شوند متولد می شوند تکثير می شوند و جهان در خواب خراب خويش کابوس ها را دور می زند ... مرسی آقای رخشا، دقیقن همون حس هایی رو که در مورد شعر فروغ دارم ... زبان در اوج ساده گی تصاویری رو به مخاطب نشون می ده که حیرت برانگیزه و این سیر روایتی بازگشتی و ... خیلی ممنون و موفق باشید که هستید هم نیز ..

ساسان تبسمی

شعری زيبا رساو زبان حالی بود رسول خان عزيز لذت بردم دوست مهربانم...

...

چه حرفی هست جز دروغ

فروغ

آنکه از بالاترین نقطه به تو سلام می کند تصویر خورشیدی است برشیشه آسمان خراش!

فروغ

ببخشيد ادامه! يعنی اينکه: فريب خورده ايم و جهان دروغ بزرگی است!

لیلی

این نوشته/ شعر جالبیست هر چند که داری داد و فریاد میکنی تا پناه گاهی بیابی.