رخشاهان

 
آب و صابون ونوشتن
نویسنده : رسول رخشا - ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۳/٢٢
 

 

 

 

چه عادت بدی ست  اینکه ماهمیشه  دنبال دلیل محکمی برای نوشتن هستیم

 

و نمی نویسیم تا کائنات هاله ای بسازند دور سر انگشتانمان و سرازیر کنند

 

کلمه ها را روی ...

 

انگار شان نزول کلمه ها جایی ست فراسوی نیک و بد پیرامونمان و ما تا دم دمای

 

روزهایی که دست از نوشتن می کشیم در جستجوی آن هستیم, آن هم در پستویی

 

که احتمالن خداو عشقمان را در آن  پنهان کرده ایم 

 

امیدوارم توهین بزرگی تلقی نشود  این حرف ها که  کلمه حرمت دارد , کلمه مقدس است

 

اندیشه متعالی می خواهد و مرد کهن (دراینجا مرد  منظور انسان است, به خانم هایی که تمایل

 

به فمنیسم دارند برنخورد )

 

اینها را گفتم چرا که تجربه تلخی داشتم به تلخی همان قهوه ای که آن روز در آن کافه خوردم

 

     هم باید تلخی قهوه را تحمل می کردم و هم شنیدن کلمات شیرین سارتر گونه ای  که مدام  

 

حرمت کلمه و تقدس و پاکی انگشتها را نشانه می رفت وکمی نگذشت که من شدم تارگت و

 

بعد هم  طبیعی ست , باران

 

دارت گونه ی کلمه ها تا  محکومیت کامل من که  چرا کلمه ها را بی احترام و بدون اسلوب

 

و مناسک خاص برهمایی و بودایی و... خرج کرده ام  و

 

 مقاله ای در جواب مقاله ی فلان انسان نوشته ام

 

که لیاقت و بضاعت پاسخگویی را نداشته است و با این کار مسبب بی احترامی به حرمت

 

کلمه کلمه ها شده ام و طبیعی ست که فی الفور با ید محکوم و به  سزای عمل زشتم برسم ...

 

 

فضای کافه ای دادگاه سنگینی می کرد بر پشت من و احتمالن بر نیمکت زبان بسته ی کهنه

 

من می شنیدم وسکوت میکردم و  تلخی را تاب می آوردم وخیره  به انگشت های شخص

 

مورد نظر که گاهی در جامه ی مصلح ادبی بود و گاه در مسند قاضی القضات, نگاه می کردم .

 

در این میان مجبور  بودم مضاعف کنم تحملم را چرا که می بایست سیاهی و کثیفی آنهارانیز...

 

 

 

 از همان نوعی که معلم های بهداشت دبستان هایمان ما رامدام  دعوت میکنند که قبل از

 

 غذا دستهایمان را با آب و  صابون بشوییم  

 

 

 

و همین جا بود که ...

 

 آن روز با همه ی سختی اش برای من  درس بزرگی به همراه داشت

 

و به این درک عمیق رسیدم که هیچ وقت بدون شستشوی دستهایم با آب وصابون سمت کلمه ها نروم

 

واحترام وادب خود را نسبت به کلمه ها ابراز کنم و همواره ....

 

 

پس بیایید همگی

 

 قبل از نوشتن ,دست هایمان را آب و صابون بشوییم درست مثل غذا خوردن

 

 

فکرمی کنم این کار بهداشتی خیلی واجب تر از افاضات سارترگونه ای ست که مسبب

 

فراموشی نظافت و بهداشت اولیه می شود آن هم در این جهانی که استحمام کردن به راحتی

 

نوشیدن یک لیوان آب است

 

 

یک لیوان آب بخورم وبرگردم      با اجازه ...

 

 

 

 

 


 
comment نظرات ()