رخشاهان

 
 
نویسنده : رسول رخشا - ساعت ٧:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۸/٢٢
 

 

شنیدن صدای گرم و مطبوع شاعر مهربان جنوبی ,سرما را که هیچ, خستگی دوازده ساعت کار روزانه را نیز دور می کند

 

حتا اگر در این یکشنبه تنبل خاکستری پاییز یاشی .

 

اینکه تو به عمق و گستردگی ابعاد شعر و شعریت در شعر ها ,زندگی و نگاه انسانی شاعر پی ببری همانا  رسیدن به " نه در کجایی و بی در زمانی  "

 

روح یله شده ی پنهان در آسمان است که  سرما و خستگی را عقب می برد

 

اینکه شاعر ,در عمر پنجاه ساله خود بیش از 140 عنوان کتاب دارد ,اما می گوید از آنها نامی نبر , من فقط شعر هایم را می خواهم ,من شعر هایم را دوست دارم

 

همین چند دفتری که چاپ شده است .

 

انگار باید شاعر باشی که  بتوانی با ترازوی نگاهت به تعادل درستی از دانایی جهان برسی تا همه چیز برایت راحت و ممکن و انسانی و مطلوب شود

 

حتمن همین است که سید علی صالحی می گوید :

 

                                                                  

                                                            " من در نهایت فقط شاعرم  "

 


 
comment نظرات ()